페이지 이미지
PDF
ePub

O Nannie, wilt thou gang wi' me ?

Vin' tu, Lesbia, demigrare mecum,
Lauta cedere nec pigebit urbe ?
An possunt tacitae placere valles
Et pauper casa crassiorqve palla ?
Non bombycina rursus indueris,
Non pellucidulas superba gemmas,
Sed regum fugies opesqve et aulas,
Qva tu flos fueras venustiorum?

Nec qvom, Lesbia, fugeris, madentes
Unqvam reiicies avens ocellos?
Haec frons inmodicos feretne soles
Et morsus hiemum severiorum?
Haec duros scierit pati labores
Tam mellita figura, tam tenella,
Nec vano repetet dolore sedes
Qva tu flos fueras venustiorum ?

An sic, Lesbia, amas, ut omne mecum
Adjutrix obeas lubens periclum,
Ut, quidquid dederit deus malorum,
Tu solatiolum feras dolenti?
Aegros tune viri febricitantis
Angores studiosa mitigabis,
Nec liqvisse hilares pigebit aulas,
Qva tu flos fueras venustiorum ?

Qvom mors obprimet ingruens amantem,
Tu labris animam leges fugacem,
Tune, omnem gemitum premens, sereno
Pulvinum exhilarabis alma risu?

Et tu purpureis meam favillam
Sparges floribus et cadente gutta,
Nec votis loca laeta tunc reqvires
Qva tu flos fueras venustiorum?

W. O. (er PERCIO.)

Peace be around Thee.

Te circum Pax alma volet, qvocumqve vagaris,

Unum eat aestivum vita imitata diem ; Qvidqvid et in votis fuerit tibi, amabile qvidqvid,

Sit comes ad laetas concelebretqve vias. Maeror ubi qvando placidum maculaverit aevum,

Splendet ut ex verno gratior imbre dies, Secius haud lacrumis fuga maturetur, ut ipsos

Plenior in risus adcumuletur honor. Quae nihil obfusa non vi robiginis aetas

Proruit, inqve dies singula nostra rapit, Te super invisos tam leniter ingerat annos

Innocuum ut teneris floribus addat onus. Dum medius noctis patiens mediusqve diei

Qvod semel instituit volvitur orbis iter, Ah illa tuo tantum versetur in ore Qvae pars adsiduis solibus aucta nitet.

W. G. C. (ex Moorio.)

precor

Amor ad Flumen.

Cur opifex sculptum posuit prope flumen Amorem? Flammane vicinis ut premeretur aqvis?

W. H. P. (ex Anth. Gr.)

Q Q

Βαν δ' ίμεναι πολεμόνδε θεοί. Τάρταρε πουλυμέλαθρε, κακών ακόρεστοδυνάων, δς μεδέεις γαίης υπό βένθεσιν, οίά ποτ' είδες ήματι τω, ότε πρώτα σε οικιστήρες ίκανον, άκοντες: τοι γάρ πάρoς αιθέρι ναιετάεσκον πατρος ενί μεγάροισι θεών, νηπενθέϊ θυμώ, παννήμαρ μολπησι μέγαν τιμώντες άνακτα. αλλά κακήν στήθεσσιν έπειτ' έρις έμβαλε μήτιν δαίμονος, ον μετά πάσιν αρίζηλόν ποτ' έθηκεν ουρανίωσιν άναξ, αυτό γε μεν ουκ ατάλαντον, ού σθένος, ου τιμήν τό οι ουκέτ' άρ' ήνδανε θυμώ, αλλ' απάνευθε κιών δίους εκάλεσσεν εταίρους, οι τρίτατόν δ' εγένοντο μέρος στρατου ουρανίοιο: ήλθον δ' αμφοτέρωθεν άολλέες· αυτάρ επ' αυτούς τεύχεα χρυσείω πυρί λαμπετόωντα δεδήει: εύχετόωντο δ' άνακτος εναντίβιον πολεμήσειν, νήπιοι, ουδ' ενόησαν όσω όγε παντός αρείων. ουδ' όγ' άρ' ήγνοίησε φίλον δ' εκαλέσσατοπαδόν, Μίχηλον, φαιδράς διακοσμείν ώκα φάλαγγας υσμίνηνδ' ιέναι: ο δε θωρήσσεσθαι άνωγεν. οι δ' έσταν στίλβοντες εν εντεσιν, ώς ότε δύνων ήέλιος νεφέλησι χέει σέλας εσπερινησιν στάν δε πατρός προπάροιθεν εϋπύργου μεγάροιο, δέγμενοι, όππότε πέρ σφιν 'Αρης επί δήμος έλθοι.

Οι δ' άρ' έπεσσεύονθ' υπέρ άγκεα ποιήεντα, ούρεά τε σκιόεντα, και ύδατα πολλά ροάων. έν δ' αρχός κίεν ήσι προθυμίησι πεποιθώς, το Σατάνα μεν έπειτ' όνομ' ήν, το δε πρόσθεν ενισπείν ου θέμις, ουδέ τις οίδε χαμαιγενέων ανθρώπων. ως δ' ότε κύμ' επέχησιν ατέρμονα νώτα θαλάσσης έρχόμενον πόντοιο, μένος δε οι ουκ επιεικτόν,

υψόσαειρόμενον δε κορύσσεται, εισόκε ρηχθη
προβλήτι σκοπέλω" ως τών μάλα τηλόθ' όμιλος
ένθα και ένθ', εφ' όσον φώς πέπταται ήελίοιο,
εξεφάνη πεδίονδ' ότρυνομένων προχέεσθαι.
συν δ' έπεσον μεγάλη ομάδα, σμερδνα μάχοντες,
έν δ' έρις ώρτο βαρεία, σιδήρειός τ' ορυμαγδός:
λαμπρόν δ' ήελίοιο κύκλον σκότος αμφικάλυψεν,
τείρεα δε πτώσσε, στέφος ουρανού, ήδε σελήνη,
των ύπο μαρναμένων· διά δ' ηνεκέως εμάχοντο,
ουδέ τι άμβολαδήν. "Αρης δ' άρ' εφαίνετο ίσος.
δή τότ' άρ' αυτός άναξ ορόων τοίς οίσι κέλευσεν,
οι δε βοήν εντ', ουδ' άμφήριστον έθηκαν
σευόμενοι τους δε τρόμος έλλαβε γυία τραπέντας,
φεύγον δ' όφρα πύλησι παρέστασαν ουρανίησιν
ένθ' άέκοντες έπεσχον, αμείλικτον δ' όπ' άκουσαν.

"Έρρετε, νηπύτιοι και απειθέες: ου γαρ έθ' υμίν ουρανόν ενναίειν και αμύμονας έσσεται έδρας, αλλ' υπένερθ' άίδαο πόνοι δε και ακάματον πύρ νηλέα τειρήσουσιν ανέλπιδας αθανάτους τε. Η ρα, κυλινδομένους δ' ες Τάρταρον ήκε φέρεσθαι.

J. R.

Nullus ad amissas ibit Amicus Opes.

Dives amator eras: desisti pauper amare:

Tam medicina potens est in amore fames.
Qvae te suaviolum dulcemqve vocabat Adonim

Nunc eadem qvi sis Phyllis et unde rogat.
Ah Corydon Corydon, didicisti serior illud:
Nullus ad amissas ibit amicus opes.'

K. (ex Anth. Gr.)

Nil ergo optabunt Homines. Nefas fatigare impiis votis deos:

Crede haec severum Socratem
Nondum cicutis lividum letalibus

Dixisse barbato choro.
Ergo qvid aurum Lydiae voraginis

Orare divos proderit,
Gemmasve in antris abditas Ibericis?

Qvid barbarorum fulgidas
Regum tiaras ? Qvidve conferet Ceres

Libystis et Trinacria?
Qvid forma dulcis et iuventutis decor ?

Sors mobilis mortalium est,
Damnoqve adhuc incerta seu vertas bono.

Qvis aleae pericula,
Martisve, qvorum dubius exitus foret,

Inire vellet iurgia?
Mentem precare sanam et insontem, puer,

Permitte divis cetera :
Nam qvisqve dis est, quam sibi ipse, carior,

Et caelitum est prudentia.
At nil avaro profuit votum Midae,

At nil puellae praesciae ;
Nil magna carae dona Tithono deae,

Cui nuptus Aurorae rubor
Vitam carentem fine poscenti dedit

Frustra : beatam sustulit
Illi iuventam tempus : ergo debilis

Langvisset aeternum senex,
Ni forte
corpore

inter aestivas novo Cicada cantasset comas.

W. T. B. J.

« 이전계속 »