페이지 이미지
PDF
ePub

Et

qvando subitis adtonitum malis Aegro cura ferit vulnere, vulneri Sit vox illa medelae :

Praesto, ne timeas, Ego.

Sistar calle tuo nil ego proxumas
Horrens insidias, dum pia tesseram
Vox adclamat amicam :

Fautor, ne timeas, adest.

Et qvae clarisoni me tuba iudicis
Extollet tumulo, murmuret: En tibi
Dux auctorqve salutis
Christus, ne timeas, adest.

K. (ex Lyra Apostolica.)

Vital Spark of heavenly Flame. I fuge, divinae scintillula vivida flammae,

I fuge; mortali membra resolve iugo.
Qvid discedenti similis similisqve moranti

Ludis in aetherias semper itura plagas,
Et modo velle mori, modo vivere velle videris,

Dividuamqve tenent alter et alter amor?
Mile qvidem cingunt venientem gaudia mortem,

Mile tamen qvoddam gaudia vulnus habent. Desine soliciti tandem, natura, laboris :

Me vocat interitu vita paranda meo. Audin' ab ignota geminantur voce susurri,

Murmuraqve aerii visa sonare chori : Surge age, cara soror; iam sacra recluditur aula,

Iam tibi devotas pandit amica domos.

TT

Qvo sensu rapior? qvae me vaga ludit imago ?

Nescio qvo trepidae turbine mentis agor. Num memor ipse mei? num spiritus hos regit artus ?

Sicine iucundum est, dic, mea vita, mori? Vanescit sensim mundus: nova panditur ora :

Iam videor sacros aure bibisse modos :
Auferor: O pennas subponite: me levis aura

Subripit in celerem lege soluta fugam.
Nunc tua dic ubi sit victoria, triste Sepulcrum,

Dic ubi nunc stimuli, Mors, dolor iste tui?
7. , ..

H. S. H. (ex Popio.)

..

Ex Isaia xiii. 6-10.

Όλολύζετ' ήμαρ γάρ πέλας το μόρσιμον"
σκήψει δε θνητοίς θεόθεν, ώς διαφθορά.
τoίγαρ πρoλείψει πάς ανειμένη χερί,
κουδείς ος ουχί καρδίαν τεγχθήσεται.
και δειμανoύσι και φρενών άνθάψεται
σφάκελος μετ' άλγους και δι' ωδίνων πικρών
χωρήσεταί τις, ώσπερ εν τόκοις λεχώ.
και μην προς άλλος άλλος εκπαγλούμενοι
βλέψoυσι, λάμψει δ' όμμαθ' ως πυρούμενα.
ιδού, το μοιρόκραντον ήμαρ έρχεται
χόλω βαρυνθεν, οξυμηνίτους πνέον
φόνους: Θεός γάρ εξερημώσει τε γην,
και τους πανούργους γηθεν εξαποφθερεί.
απ' ουρανού γάρ αστέρων ομήγυρις
ου μη μεθη φώς, ξύν δ' αμαυρωθήσεται
στείχων εν αντολαίσιν ηλίου κύκλος
σκότω, σελήνη δ' ουκέτ' εκλάμψει σέλας.

T. S. E.

Deus est quodcumqve vides, quocumqve moveris.

Qva voce laudes expediam tuas,
Rerum Creator maxume, cui procul
Tellure mortaliqve visu

Templa super spatiosa caeli

Regnat potestas? Te celebrat Deum
Divina mundi fabrica, Te canunt
Terraeqve caelestesqve tractus

Et pelagi resonantis undae.

Te sol perennem lucis originem
Proclamat oris omnibus, aureum
Qvandoqve Neptunum refectus

Deseruit, roseoqve nubes

Splendore tingit, seu face langvida
Finire lassam deproperet diem,
Noctiqve concedat patentis

Regna poli tacitaeqve lunae.

Qvis par deorum, qvis tibi proxumus,
Iehova? Venti Te celebrant gravi
Clamore, montanisqve pron

Verticibus venerantur orni:

Te laeta tellus, Te pecudum vaga
Armenta laudant, qvi varias solum
Herbis, et ad plenum ministras

Ruris opes facilemqve victum.

[ocr errors]

Sin tu benignum sustuleris, Deus,
Vultum, fatiscunt omnia lumine
Privata, devotasqve terras

Vis populat furiosa leti :

Hinc et malorum difficilis cohors
Incumbit aegris gentibus, hinc fames,
Hinc pestis improvisa mittit

Perniciem miseras per urbes.

Ter ille felix, numine qui tuo
Fretus carentes flagitio manus
Custodit, et decreta Patris

Obseqvio facili tuetur:

Namqve ille tutus praesidio Dei
Non insolentes terrigenum minas
Formidat, aut fastus tyranni

Grande nefas animo moventis :

Sed qvom trisulei fulminis impetu
Disiecta terrae moenia procident,
Securus, inlabente mundo,

Mente feret solida ruinas.

T.

Ad Meteorum.

Qvid mihi tot soles, stellas, nebulasqve recenses?

An, nisi quod numeras, est tibi grande nihil ? Qvae Spatium, Meteore, capit vel maxuma curas, Sed Spatium magni nil, Meteore, capit.

K. (ex SCHILLERO.)

Desiderium Samuelis Episcopi Lichfieldiensis.

Ergone nil pietas letalibus eximit umbris?

Nulla fugit mortem gratia, nullus honor? Est ita; teqve, decus patriae, doctissume Praesul,

Abripuit saeva Parca maligna manu. Flebilis Aoniae luctus male convenit arti,

Maesta negat luctum Musa referre suum.
At velut obscurat cauto velamine pictor

Fingere qvae nullo dextra colore valet,
Sic ego, qvas neqveo complecti carmine laudes,

Plus tamen ingenuo tristis amore colam. Publica vita fuit; mortis qvoqve publicus angor;

Omnibus est idem clamve palamve dolor.
Audiit insuetae strepitum Sabrina qverelae,

Audiit, et fletu labitur aucta suo.
Fallor an et valles rigidoqve cacumine montes

Conscius abrepti maeror honoris habet ?
Graminei fontes, si promere verba daretur,

Ipsaqve si possent florida prata loqvi, Inciperent passim maestos effundere cantus,

Et sua lamentis addere dicta meis. Illaqve, ceu plorat genitorem filia raptum,

Ceu cari coniux coniugis orba dolet,
Illa Camenarum sedes clarissuma pullis

Ingemit abreptum vestibus usa patrem.
Tu qvoqve funereo resona, mea barbite, cantu,

Et novus adcendat torpida fila calor.
Haec tibi, dulce caput, tantarum praemia laudum

Tantula fert pietas et lacrumosus amor. O ubi mens gravium moderatrix aemula rerum ?

O ubi maiestas indolis illa tuae ?

« 이전계속 »